SANTIAGO DE COMPOSTELA

In de krant stond “Kerk was op de hoogte van misbruik”. Het instituut heeft het moeilijk, religie wordt steeds meer individueel beleefd en er ontstaan nieuwe rituelen en gebruiken.

Pelgrimstochten bestaan al van vóór het Christendom. Ook de Kelten liepen al naar het einde van de aarde, Finisterre (of Fisterra) 90 km westelijk van Santiago. In de omgeving van Fisterra is een locatie waar de Kelten de zon aanbaden, het ‘Altar Soli’. Op de Monte Facho ligt een steen waarop onvruchtbare stellen copuleerden in de verwachting dat ze dan wel kinderen zouden krijgen.

Van oudsher hebben bedevaarten een religieus karakter: pelgrims reisden daar naartoe ten einde daar aanwezige relikwieën (overblijfselen van het lichaam van heiligen of voorwerpen die met het lichaam van Jezus, Maria of een heilige in contact zijn geweest) te vereren. Ook ondernam men een bedevaart ter uitvoering van een aan God gedane belofte, of bij wijze van boetedoening. In de Middeleeuwen werden bedevaarten ook wel als straf opgelegd door kerkelijke of zelfs wereldlijke rechtbanken.

Religieuze (of in elk geval levensbeschouwelijke) motieven spelen ook thans vaak een rol. Doch een aanmerkelijk deel van de pelgrims dat tegenwoordig naar Santiago reist doet dit vanwege het cultuurhistorische erfgoed op de route, vanwege de fysieke uitdaging of om, vaak in samenhang met ontwikkelingen in het eigen leven, geruime tijd in een geheel andere omgeving te verkeren. Er zijn vele routes en miljoenen pelgrims hebben in ca. 1000 jaar tijd deze route gelopen. Meer dan 100.000 pelgrims arriveren elk jaar in Santiago.
Het Genootschap van St. Jacob is een zeer actieve Nederlandse vereniging met zo’n 10.000 leden die betrokken zijn geraakt door hun tocht(en) naar Santiago.

Via Topo-Aktief kan men op de comfortabelste manier naar Santiago wandelen, van hotel naar hotel en met vervoer van bagage.

Om in de ban van de Middeleeuwen te geraken,

Jordi Savall: Santa Maria

De groep Luar na Lubre bracht een loflied uit op Santiago, ‘Het regent in Santiago’ op een tekst van Federico Garcia Lorca (vermoord door de troepen van Franco in de Spaanse burgeroorlog).

De Andalusiër Federico bracht de zomer van 1932 door in Galicië. Galicië in het noordwesten is het natste en groenste deel van Spanje. Heel anders dus dan het droge zuiden.

Luar na Lubre: Chove en Santiago,

Het regent in Santiago (eigen vertaalprobeersel)

Mijn lief,
De geur van de witte camelia
Gesluierd zonlicht
Het regent in Santiago
In de duistere nacht
Glinstert het gras als zilver en een droom
Bedekt de nieuwe maan

Zie de regen in de straten
Klaagzang op stenen en glas
Zie op de afzwakkende wind
De schaduw van de zee en stof
De zon is ver weg, Santiago
De schaduw van de zee
Doet mijn hart rillen
Bij de klassieke dageraad.

De groep Milladoiro werd in Santiago de Compostella opgericht door twee musici, Rodrigo Romani and Antón Seoane. Met een voorliefde voor Middeleeuwse en Renaissance muziek trekken zij de provincie door met draailier, de citola (8 snarig instrument) en freixolé op zoek naar oude melodieën. Al snel voegt de fluitist Xosé Méndez zich bij de twee en brengt zijn jazz achtergrond mee en als er in totaal 8 muzikanten zijn noemt dit octet zich Milladoiro en legt zich toe op het bewerken van traditionele muziek. De groep is trots op hun land: “het einde van de wereld” zoals ze het zelf noemen: “een land dat door zijn eeuwenoude bedevaart naar Santiago een heel eigen kleur kreeg”.

Galicië heeft een Keltisch verleden, vergelijkbaar met Ierland en Bretagne. In de muziek van Milladoiro is de Keltische invloed duidelijk bespeurbaar.

Milladoiro: Romance de Triacastela (Triacastela ligt aan de route) (Mooie landschapsbeelden)

Hier treden ze op samen met Anna Belen

Ana Belen y Milladoiro : Divinas Palabras (‘Goddelijke woorden’)

Het traditionele lied van de pelgrim is Ultreia waarvan diverse versies op Youtube staan.

Ik sluit af met een non van het klooster Monasterio della Conversión, Becerril de Campos

Soeur Carolina Blázquez Casado: Canto del Peregrino (zang van de pelgrim)