GITAARJUWEELTJES UIT DE SIXTIES

De instrumentale band The Ventures werd in 1958 in Tacoma, in de Amerikaanse staat Washington, opgericht door de gitaristen Bob Bogle en Don Wilson. In 1960 scoorde de groep met Walk, don’t run, geschreven door Johnny Smith, geen lid van de band, een wereldhit. In juni 1960 brachten The Ventures hun versie uit. Ze hadden nog geen vaste drummer en huurden Skip Moore voor de opname in. Hij kon als beloning kiezen uit 25 dollar contant of 25 % van de inkomsten uit verkoop. Skip Moore koos voor 25 dollar.

The Ventures: Walk – don’t run

Van de twee oprichters treedt Don Wilson nog steeds op, met een enkele malen van samenstelling gewijzigde band, onder de naam The Ventures.

The Chantays waren 5 jongens van dezelfde middelbare school in Santa Ana in Californië. Zij scoorden een geweldige hit in 1963 met het door henzelf geschreven nummer, dat werd gecoverd door talloze bands, waaronder The Ventures. The Chantays traden op met een elektronisch keyboard en een surfguitar, waarmee ze een ruimtelijk, bijna spookachtig geluid bewerkstelligden.

The Chantays: Pipeline (heerlijk filmpje!)

Dick Dale and his Del-Tones hadden in 1962 een geweldig success met Misirlou, waarvan de geschiedenis te vinden is onder Historie van een lied (een Grieks-Turks lied uit het begin van de twintigste eeuw). Hij werd de “King of Surf-guitar”genoemd en zorgde ervoor dat iedere aankomende gitarist ook op een Fender Stratocaster wilde spelen.

Dick Dale and his Del-Tones: Misirlou

In Engeland in 1958 trokken de zestien jaar oude Hank B. Marvin en Bruce Welsh van Newcastle naar Londen om aan een muziekwedstrijd deel te nemen. De manager van Cliff Richard ontdekte hen in de Two I’s Coffee Bar, destijds het mekka van de Londense muziekscène, en bood hun een contract aan om Cliff, die intussen met de hit Move it in Engeland bekendheid kreeg, te begeleiden. Later sloten Jet Harris (basgitarist) en Tony Meehan (drummer) zich bij hen aan. Ze vormden een band onder de naam The Drifters en brachten snel een single uit, met daarop twee vocale nummers: Feelin’ Fine en Don’t be a Fool with Love.

Toen de Amerikaanse groep The Drifters zich verzette tegen het gebruik van hun naam in de Verenigde Staten, veranderden zij die in The Shadows.

Toen Jerry Lordan hen een melodie aanbood kwam hun carrière pas echt van de grond. Apache stond in Engeland in 1960 gedurende zes weken op de eerste plaats en werd een wereldhit, behalve in de Verenigde Staten, waar men de groep te saai vond maar een coverversie wel scoorde. Kon-Tiki, Wonderful Land, Dance On en Foot Tapper waren de vier volgende nummer één-hits in Engeland.

The Shadows: Apache

De band stopte in 2005 maar naar aanleiding van het 50-jarige artiestenjubileum gingen Cliff Richard en The Shadows gezamenlijk een tournee maken door Europa, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Deze vond plaats van eind september 2009 tot een stuk in 2010.

Niet veel jaren later is de hippiegeneratie opgestaan. Het beeld is compleet veranderd als je deze band en het publiek vergelijkt met dat bescheiden optreden van The Chantays. Een zelfbewust publiek dat uitzinnig uit zijn dak gaat in The Summer of Love.

Jefferson Airplane (1966-1970) bestond uit veel goede muzikanten zoals zangeres Grace Slick, zanger Marty Balin en guitarist Jorma Kaukonen. Hij componeerde en speelde op het tweede album “Surrealistic Pillow”

Jefferson Airplane (Jorma Kaukonen): Embryonic Journey

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *