BACHATA

Op salsales waren dans twee en drie de montuno en bachata. De montuno is een wat statiger dans uit Cuba, maar de passen en figuren zijn hetzelfde als bij de bachata uit de Dominicaanse Republiek die wat meer losheid van de heupen vereist en wervelender is.

In het artikel over de merengue en kwam Juan Luis Guerra aan bod. Van dezelfde zanger een seksueel getinte bachata, over de wens van een man om een vis te worden en bellen (burbujas) van liefde te blazen in het aquarium van zijn geliefde.

Juan Luis Guerra: Burbujas de amor

Je zou de bachata de Latijns-Amerikaanse smartlap kunnen noemen. De oorspronkelijke term die gebruikt werd voor dit genre was amargue, wat bitterheid betekent. Later werd de term bachata populairder. Een bachata is in het Dominicaans-Spaans een (ongeorganiseerd) feestje of feestgedruis.  In de Dominicaanse Republiek is de bachata lang geboycot door de media, maar de muziekstroming wist zich door middel van verkoop van cassettebandjes en concerten overeind te houden. Pas in de jaren negentig is de bachata doorgedrongen tot de radio- en teevee op het eiland en niet lang daarna kreeg het een internationaal publiek. Bachata wordt tegenwoordig steeds vaker gecombineerd met invloeden uit de merengue, pop, R&B en ook door reggaetón.

Aventura was een belangrijke bachataband uit New York. Aventura werd in 1994 geformeerd uit Anthony “Romeo”Santos, Henry Santos, Lewnny Santos en Max Santos; drie van hen komen uit de Bronx, alleen Romeo Santos heeft een Dominicaanse vader en een Puerto Ricaanse moeder.

Aventura: Dile al Amor

Oorspronkelijk was de bachata de muziek van de onderdrukten. De muziek ontstond ontstond in de sloppenwijken in de jaren zestig van de vorige eeuw en het duurde lang voordat het genre als volwaardig werd aangezien. De meeste bachatas werden geschreven en gezongen door mannen. Ze zingen over het ruige leven in de bar en de sloppenwijk. Het onderwerp is behalve drank de relatie met het andere geslacht, over liefde en verbroken relaties. Muziek is ook een middel om je gevoelens uit te drukken als de juiste woorden je ontbreken. Dat geldt niet alleen voor de bachata. Maar wel specifiek was dat de bachata transformeerde van een romantisch genre naar een genre dat primair over one-night-stands gaat.  In 2011 begon zanger Romeo Santos een succesvolle solocarrière.

Romeo Santos: Propuesta Indecente

Aan dit macho-filmpje kun je zien dat de bachata volledig is geaccepteerd door de elite, het speelt zich af in kringen van mensen met geld en status. Met deze beeldvorming, voorbij gaand aan de noden van het volk, is de bachata een “exportwaardig” product geworden.

Vrouwen zijn niet alleen onderwerp maar spelen ook een grote rol in de bands. Toch zijn ze als artiest veel minder bekend geworden. Een zangeres van het eerste uur, die al vroeg doorbrak maar jong stierf (in 1975), en niet meer dan een 1 elpee produceerde was Mélida Rodriguez. Zij schreef in de jaren zestig haar eigen liedjes en benadrukte dat zij dezelfde rechten had als een man. Zij had de sociale en economische ontwrichting aan den lijve gevoeld; haar liederen getuigen van eenzaamheid en lijden.  In La Solitaria schrijft ze: “Ik hou niet meer van jou, dat weet je wel. Ik wil geen man die me pijn doet. Ik verlaat je voor altijd, we zullen elkaar nooit meer zien.“
En de titel van een ander liedje: Esta noche me quiero emborrachar, vertaal je met: Vanavond wil ik dronken worden.

Melida Rodriguez: La Sufrida

In haar bekendste liedje La Sufrida zegt ze slecht te willen zijn, ontrouw, want toen ze trouw was was niemand trouw aan haar.

“Yo soy mala, y seguire siendo mala”, is een optimistisch statement van feministische vrijheid binnen een maatschappij die nog bol stond (staat) van een conservatieve visie met betrekking tot de man-vrouw relatie.

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *